Prolog

Co byś zrobiła gdybyś właśnie się dowiedziała że twoja rodzina nie żyję? Pytam bo nie wiem co ja mam zrobić. Jak ktoś dowie się że nie skończyłam jeszcze osiemnastu lat mogę trafić do domu dziecka. Ehh żanujące. Cała w łzach pobiegłam do swojego pokoju i opadłam z rykiem na łóżko. Pewnie zatanawiacię się co się stało. Otóż moja rodzina  miała udać się na wspólne wakacje całą rodziną ogólnie my wszyscy.Mama, tata, ciocie, wujkowie, kuzyni i kuzynki, babcie, dziadkowie i mój najlepszy brat. Kochałam go najbardziej z tej całej rodziny. Ale niestety nie zdążyłam wejść na pokład statku kiedy ten daleko odpłynął. Powinnam się cieszyć, czy może płakać? Mieli wrócić za dwa tygodnie, ale teraz przez jebany telefon dowiaduję się, że nikt nie przeżył. Mój brat osoba z którą mogłam pogadać nie żyje. Miał na imię Jarek. Był wplątany w jakieś gówna, można nawet powiedzieć, ze zabijał, ale na mnie by ręki nigdy nie podniósł. Cóż co mi pozostało jak nie nachlać się za trzy dupy i nie przespać z obcym facetem? Chyba nic. Wystarczy jeden telefon do Juli mojej pseudo przyjaciółki od "imprez" . Dziewczyna umówiła się ze mną o 19:00 u mnie przed domem. Jest 17:30 więc muszę się zaczęć szykować. Podeszłam do szafy by wybrać jakiś seksowny ubiór. Po dłuuuuugim namyśle wybrałam to:

Weszłam z tym zestawem do mojej big łazienki:

Postanowiłam że wezmę krótki prysznic. Zdjęłam zapłakaną koszule i  spodenki. Wyglądałam strasznie. Siedem nieszczęść czy jak to tam się mówi.


Po pięciu minutach wyszłam z pod prysznica i opatuliłam swoje ciało jedwabnym ręcznikiem. Wysuszyłam świeżo myte włosy i założyłam wybrany zestaw. Zrobiłam kreski eyelinerem i pomalowałam swoje długie rzęsy. Usta pomalowałam soczyście różową szminką. Byłam już w miarę gotowa. Wyszłam z łazienki i spojrzałam na zegarek. Dziewiętnasta za pięć. Czyli Julia za chwile tu będzie.
*Ding-Dong*
Właśnie przyszła. Zbiegłam ostrożnie na dół i otworzyłam jej drzwi.
-O hej. Słyszałam co się stało tak mi przykro.-Odezwała się gdy tylko zobaczyła moją postać otwierającą jej drzwi. Weszła do środka i mnie przytuliła. Ugh mogła sobie darować te czułości, skoro i tak wiem, że ma to w dupie.
-Hej. Ok nie  gadajmy o tym, chce zapomnieć i żyć dalej.-Prychnęłam, a na jej twarzy pojawił się uśmiech.
-Po to tu jestem-Powiedziała ciągnąc mnie w stronę drzwi. Pewnie już była ujebana czy coś. Ehh cała Julia. Dziwka na maksa. I mówię poważnie bo jeszcze miesiąc temu miała taki zawód, ale jej "wielka miłość" powiedział, że musi wybrać albo on albo jej praca. Wybrała jego ale pewnie go i tak dziś zdradzi.
-Zamawiamy taksi czy jedziemy moim?-Zapytała. Chociaż byłam średnio bogata miałam samochód jeszcze lepszy niż Julia. Wole jechać taksówką.
-Dzwoń po taksi-Zarządziłam.


*Dziesięć minut później*\
Byłyśmy już pod  Rossa Club   i napalone na wszystko wchodzimy do niego. Czas zapomnieć o rodzinie.



Już miałam dość. Źle się czułam dlatego tez wolnym krokiem opuszczam ten "teatrzyk" i wracam do domu. Nic żadnego ładnego chłopaka ani dobrej wódki. ZERO. Wyszłam przed club aby się przewietrzyć i zadzwonić po taksi. Kiedy nagle łkanie i błaganie o litość oraz głośne krzyki sprzeciwu dobiegły do mojego mózgu zaczęłam się rozglądać. Moje oczy były w tym momencie wbite w gościa zbijającego kobietę. Ciekawość wzięła nade mną górę. Zakradłam się cicho, próbując utrzymać równowagę do puki nie dojdę do drzewa. Chłopak właśnie zabił dziewczynę, a ja dopiero wtedy zrozumiałam że to był Jason McCan. Jeden z najgroźniejszych ludzi morderców na  świecie. Chciałam odejść powoli, ale za nim to zrobiłam stało się coś co mogło spowodować, że dołączę do tej dziewczyny. Dostałam czkawki. Chłopak momentalnie do mnie podszedł. Mamo! Tato już do was idę pomyślałam. Złapał mnie za ramiona, a ja oczekiwałam śmierci.
Spojrzał w moje oczy, a potem zlustrował całe moje ciało. Był zaskoczony.
-Martha?-Zapytał patrząc na mnie jeszcze raz. Musiałam coś palnąć bo jak inaczej?
-Dla Ciebie Martha Victoria Rosalie Beneth.
A reszta to już tylko ciemność.....



________________________________________________________________________________
Mamy prolog. Zapraszam do komentowania i mam nadzieję że będziecie czytać mojego bloga. Do następnego <3